Katarzyna Prot-Klinger „Rigoletto” Verdiego nie tylko łamie muzyczne tradycje operowe, ale wprowadza zamieszanie do literacko „bajkowej” struktury opery. Jak pisze Piotr Kamiński[1] wzburzenie krytyków musiała budzić opera, gdzie tytułowy bohater nie ma arii z prawdziwego zdarzenia, primadonna śpiewa tylko jedną, a tenor poza jedną arią śpiewa dwie canzonetty w stylu buffo (jedna z nich to znana nawet osobom niezainteresowanym operą […]
Ta treść ma ograniczony dostęp dla osób nieupoważnionych, zarejestruj się lub wpisz hasło
