Ireneusz Cedeński Gdybym był pisarzem albo zwykłym grafomanem, a nie lekarzem, mógłbym posłużyć się prawdziwym imieniem bohaterki, a właściwie jego zdrobnieniem. Dziunia i jej starsza siostra, której imię uleciało z mojej pamięci, mieszkały po sąsiedzku, tuż za naszym płotem. Ich piaskownica stykała się z ogrodzeniem. Obserwowałem nieraz z zazdrością przez szpary w płocie, jak przy użyciu małego wiaderka i małej […]
Ta treść ma ograniczony dostęp dla osób nieupoważnionych, zarejestruj się lub wpisz hasło
