Neuroróżnorodność a śmiech

Date:

Share post:

Cezary Żechowski Pracując z osobami nieneurotypowymi wielokrotnie widziałem, jak łatwo narażone są na ostracyzm. Wystarczy drobiazg, aby dzieci neurotypowe odrzuciły dziecko nieneurotypowe. Co może być tym drobiazgiem? Najogólniej mówiąc odmienne interpretowanie sygnałów społecznych, brak zrozumienia jakiegoś żartu, nieuwzględnianie kontekstu danej wypowiedzi, różnice w ekspresji emocji, motoryce, prozodii, sztywne trzymanie się własnych zasad, trudności w skupieniu uwagi czy impulsywne zachowania. Czasem […]

Ta treść ma ograniczony dostęp dla osób nieupoważnionych, zarejestruj się lub wpisz hasło


REKLAMA

OSTATNIO DODANE

Co nowego w ICD-11? Hipochondria

Dariusz Maciej Myszka W powszechnym użyciu językowym jako wyzwiska znalazły się dwa określenia zachowań przejęte z rozpoznań psychiatrycznych, oba...

Nie chodzi o to, żeby przestać się bać. Jak działa psychoterapia OCD?

O tym, dlaczego psychoterapia powinna być leczeniem pierwszego wyboru w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym (OCD) o lekkim i umiarkowanym nasileniu,...

Koniec pilotażu to nie koniec reformy

Glosa do artykułu prof. Piotra Gałeckiego „Koniec początku – Centra Zdrowia Psychicznego w całej Polsce. Ważna data w...

Od Naczelnego (54)

Jesień średniowiecza Gdy piszę te słowa, a jest początek października, słyszę gaworzenie wiewiórek, że będzie co oglądać zimą. Podobno...